تصویر/ بریده جراید اشعار اولین دهه فجر انقلاب
آنچه در پی میآید بریده هایی از اشعار چاپ شده در روزنامهی کیهان در فاصلهی دوازده تا بیست و دوم بهمن 1357 است.
تمام ریشههای رژیم سلطنتی
از این مرز و بوم بیرون برود
شاید این...
در بگشائید
شمع بیارید
عود بسوزید
پرده بیکسو زنید از رخ مهتاب
شاید این از غبار راه رسیده
آن سفری همنشین گمشده باشد
میآئی، تا دروازههای بسته را بگشائی
میآئی
سنگین میآئی
با وقار پرنده دورپروازی، در گرداب آسمان
که باران سربش از پای در نیندازد
میآئی
تا دروازههای بسته تاریخ را بگشائی
بر مردمی که پیش از اینت به گرمی ستودهاند»
در فوران خون شهیدی
که آزادی را ارج مینهاد
شکوه پروازت را
بر توده نگران خاک وطنم میبینم
و بر جمجمه پوک خنیاگران مرگ
که با اشاره چشمی از پایشان درانداختهای
در نگاهت
آینهای میبینم، به وسعت آزادی...
(جلال سرافراز)
سمیعالقاسم: شاعر مقاومت فلسطین
بازآمده
از همه پایتختها بازآمد
بازآمد بر روی همه شانهها
از همه پایتختها
چهرهاش آغشته به گلولای وطنم
هنوز هم از آن آب میچکد و شکوفه بیرون میزند
در طلوع بازآمد... و همراه او تمام فصول آمدند
و پریشانی او زخمی دیرین
و در چشمانش، روشنائی و صراط مستقیم
بازگشت... دریچه میسراید و کبوتران:
سرور من، زیباترین بازآمده است
(ترجمه: موسائی)
از: علی موسوی گرمارودی
شعر بزرگ خلق، خمینی
ای پیشوای من!
یک شعر کاملی تو:
شعر بزرگ خلق
وین خلق
-خلق ایران-
گلواژههای شعر بزرگ وجود تو
***
ای پیشوار من!
یک شعر کاملی تو
با واژههای آهن
با واژههای پولاد
هر بیت از تو
یک رشته، با صلابت الوند
شعر صلابتی
شعر مقاومت
معیار انسجام کلامت
پیوند قلبهاست
ایماژهای شعر نو
تصویرهای سرخ
گلبوسه گلوله و سینه
گلداغهای زخم
***
شعر بزرگ خلق!
شعر بلند جاری!
هرشب تو را
بر پشت بام خانه
با واژههای روشن شعر ستارگان
پیوند میزنیم
طاغوت را
دشنام میدهیم
وز دور
بر چهره دلیر تو
گلخند میزنیم
(تهران – صفر 99)