اما قرار است در این مکان «اپرای واقع نما» مربوط به شاعر فرانسوی، Andrea Chénier، اجرا شود. موضوع اپرا، داستان ۴ سال زندگی نهایی شاعر فرانسوی در جریان انقلاب فرانسه است.

بیشتر درباره Chénier
Chénier برای «باشگاه فویان»، که به «پادشاهی مشروطه» اعتقاد داشتند، خطابه‌سرایی می‌کرد. که نهایتا با قیام ۱۰ اوت ۱۷۹۲، حزب نابود شده و ۸۴۱ نفر از اعضای باشگاه به جرم خیانت دستگیر می‌شوند. پادشاه نیز که به کاخ تویلری گریخته بود توسط مردم مسلح پاریس و دسته‌جات داوطلب از شهرستان‌ها به همراه خانواده‌ی سلطنتی دستگیر می‌شود.
اما Chénier به نرماندی می‌گریزد و به درخواست وکیل مدافع پادشاه، لویی شانزدهم، مدارکی برای دفاع از پادشاه فراهم می‌کند. «ژیروندن»ها، که جناح راست مجلس تازه تاسیس (مجمع ملی فرانسه – ۲۰ سپتامبر ۱۷۹۲) را تشکیل می‌دادند، خواستار زندانی شدن پادشاه بودند اما «ژاکوبن»ها به رهبری روبسپیر، مارا و دانتون که جناح چپ را شکل می‌دادند و رادیکال‌تر نیز بودند خواستار اعدام پادشاه شدند. که نهایتا با رای مجمع، پادشاه در ۲۱ ژانویه ۱۹۷۳ گردن زده می‌شود.
Chénier نیز در ۷ مارس ۱۷۹۴ در ناحیه‌ای از پاریس توسط ماموران «کمیته امنیت ملی» بازداشت شده، و در ۲۵ جولای اعدام می‌شود.

اما داستان پیکره‌ی بزرگ…
برخلاف آن چیزی که احتمالا تصور می‌کنید، پیکره‌ی تصویر بالا متعلق به شاعر فرانسوی نیست، بلکه متعلق به لحظه‌ی مرگ «ژان پل مارا» از رهبران «ژاکوبن»هاست.

«ژان پل مارا»، سیاستمدار، پزشک، دانشمند و روزنامه‌نگاری بود که به دلیل ماهیت آتشینش در روزنامه‌نویسی و سازش‌ناپذیری در برابر «دشمنان انقلاب» و اصلاحات اساسی‌اش برای بخش فقیر جامعه شناخته شده بود. هم او بود که به روبسپیر لقب «فساد ناپذیر» اعطا کرده بود.
موضع مارا طی محاکمه‌ی پادشاه منحصر به فرد بود. او گفت، بی‌انصافی است اگر لویی را پیش از اینکه قانون اساسی ۱۷۹۱ فرانسه را تایید کند، برای چیزی متهم کنیم. هرچند سرسختانه معتقد بود که، مرگ پادشاه برای مردم خوب خواهد بود.
پس از اعدام پادشاه، مارا به شکل شدیدی «ژیروندن»ها را مورد حمله قرار داد. او معتقد بود که آنها به صورت پنهانی با جمهوری‌خواهی مخالفت می‌ورزند. ژیروندن‌ها برای محاکمه‌ی مارا تلاش کردند اما به دلیل محبوبیت مارا نزد مردم او تبرئه می‌شود و با پیروزی، در حالیکه بر محبوبیتش افزوده شده بود، به مجمع ملی باز می‌گردد. و اندکی بعد، یعنی در ۲ ژون ۱۷۹۳، ژاکوبین‌ها با پشتیبانی گارد ملی ۳۱ تن از رهبران ژیروندن‌ها را بازداشت می‌کنند.
سقوط ژیروندن‌ها آخرین موفقیت بزرگ برای مارا بود. اما مارا به دلیل بیماری پوستی که به آن دچار بود از مجمع ملی کنار می‌رود، و در حالی که در وان حمام شفابخش خود قرار داشته کارش را از خانه انجام می‌دهد.
در ۱۳ جولای در حالیکه مارا مطابق معمول در وان حمام به سر می‌برد، دخترکی ۲۴ ساله به نام «شارلوت کورده» با این ادعا که اطلاعات حیاتی علیه فعالیت ژیروندن‌های فراری دارد، به حضور مارا می‌رسد. مصاحبت آنها ۱۵ دقیقه به درازا می‌کشد. شارلوت لیستی از نمایندگان متخلف را برای او بازگو می‌کند. در همان لحظات، کورده از صندلی‌اش برمی‌خیزد و چاقو را به نزدیکی قلب مارا فرو می‌کند.
کورده که از هواداران ژیروندن‌ها بود در جریان محاکمه‌اش می‌گوید: «من یک نفر را کشتم تا ۱۰۰ هزار نفر را نجات دهم»

پس از حادثه، «ژان لویی داوید» نقاش برجسته فرانسوی و از دوستان روبسپیر، اثری از مارا ترسیم می‌کند (تصویر سوم از بالا).
اما نهایتا قتل مارا باعث افزایش سوظن شد. طی مدت «حکمرانی وحشت» هزاران نفر از مخالفان ژاکوبن‌ها شامل ژیروندن‌ها و سلطنت‌خواهان به اتهام خیانت اعدام شدند.

منبع:1reza.net