در چند روز اخیر، «نرمین ناجی الشریف» که از سوی معارضین «بوحرید لیبیا» نامیده می‌شود، به شدت مورد توجه رسانه‌های جهان عرب و به ویژه لیبی قرار گرفته است.

این رسانه‌ها، «نرمین ناجی الشریف» را زنی می‌دانند که پایه‌های دیکتاتور «معمر قذافی» دیکتاتور سابق لیبی را لرزاند.

بنا بر این گزارش، خبرنگاری که برای گفت‌وگو با وی به بندر «جرجیس» در تونس رفت، درباره وی می‌گوید: «او در آغاز مسئول وارد کردن و رساندن دارو و غذا به انقلابیون لیبی بود و مدتی بعد، مسئول انتقال و رساندن سلاح به انقلابیون شد. او با استفاده از یک قایق کوچک، سلاح را از شهر «مصراته» به بن غازی می‌رساند. اگر او نبود، انقلابیون از نبود دارو و غذا در برابر ارتش رژیم قذافی شکست می‌خوردند».

وی ادامه می‌دهد: «او تاکنون ده‌ها بار مورد حمله و در معرض ترور قرار گرفته؛ اما جان سالم به در برد و به مبارزه علیه رژیم سابق لیبی ادامه داد تا اینکه انقلاب لیبی به ثمر رسید و پیروز شد».

این خبرنگار همچنین می‌گوید: «از لحظه ای که برای انجام گفت‌وگو نشستیم، مدام تلفن همراهش زنگ می‌خورد. یک بار عضو شورای ملی انتقالی لیبی و بار دیگر، یکی از وزرای دولت جدید لیبی و دفعه‌ای نیز یک شهروند ساده که حقوقش پایمال شده و برای رسیدن به حقوقش، به او زنگ زد».

«نرمین ناجی الشریف» هم‌اکنون چهل ساله معاون رئیس اتحادیه کارگران مستقل لیبی نیز هست. او مانند بیشتر زنان لیبی، زنی قدیمی نیست، بلکه مانند مردان مبارز، همواره در میدان است. او لحظه به لحظه انقلاب لیبی را به یاد دارد.

به باور این زن قهرمان لیبیایی، انقلاب لیبی دقیقا پانزده فوریه سال گذشته آغاز شد؛ یعنی زمانی که اهالی شهر «بنغازی» مقابل مرکز امنیتی شهر تجمع کرده و خواستار آزادی وکیل سرشناس، «فتحی ترابیل» شدند، شعارهایی که علیه رژیم قذافی سر داده شد، اوضاع را متشنج‌تر کرد و انقلاب به دیگر شهرها کشیده شد.

نرمین می‌افزاید: «هنگامی که سلاح ما در شهر «الزاویه» به پایان رسید، این شهر به دست نیروهای قذافی افتاد؛ اما ما باز هم قدرت گرفتیم. البته مصری‌ها هم خیلی به ما کمک می‌کردند و برای ما غذا و دارو می‌فرستادند. بسیاری از مصری‌ها هم به آوارگان لیبیایی کمک می‌کردند».