حسن روحانی به طور مستمر در مسئولیت های سیاسی و امنیتی در جمهوری اسلامی ایران حضور داشته است

حسن روحانی یکی ازمعدود روحانیون نزدیک به آیت الله خمینی در قم و در سال های ۱۳۴۰ به شمار می رود که به طور مستمر در مسئولیت های سیاسی و امنیتی در جمهوری اسلامی ایران حضور داشته اند.

روابط نزدیک او با اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس جمهور پیشین ایران، که به سال های مبارزه علیه حکومت شاه بر می گشت، خیلی زود او را در رده بالای مسئولیت در فرماندهی جنگ ایران و عراق سپس مسئولیت های امنیتی قرار داد. وی در طول جنگ در سمت هایی از قبیل معاونت فرماندهی جنگ و فرماندهی پدافند هوایی کل کشور مسئولیت داشت.

 آقای روحانی در سال های پس از روی کار آمدن محمد خاتمی نماد نیروهایی بود که از نظر سیاسی در طیفی میان محمد خاتمی و اکبر هاشمی رفسنجانی قرار داشتند. حضور مستمر آقای روحانی در مسئولیت های امنیتی مانند دبیری شورای امنیت ملی، به او موقعیتی داد تا در سال ۱۳۸۲ که میان محمد خاتمی رییس جمهوری وقت و رهبری جمهوری اسلامی بر سر پیشبرد گفت و گوهای هسته ای با غرب اختلاف نظر وجود داشت نقش میانجی مورد توافق دو طرف را بازی کند و نقش هدایت گفت و گو با سه کشور بزرگ اروپایی ( بریتانیا، فرانسه و آلمان) را بر سر برنامه هسته ای ایران بر عهده بگیرد.

حسن روحانی در سال ۱۳۸۵ از مسئولیت دبیری شورای عالی امنیت ملی کنار رفت و علی لاریجانی جایگزین او مسئولیت پیشبرد گفت و گوهای هسته ای با غرب را بر عهده گرفت. هرچند آقای روحانی همچنان به عنوان یکی از دو نماینده رهبر در شورای عالی امنیت ملی به عضویت در این شورا ادامه داد و تاکنون نیز این سمت را حفظ کرده است. وی در سال ۱۳۹۰ با انتشار کتابی در باره گفت و گوهای هسته ای با غرب به دفاع از سیاست های دوران خود پرداخت.