خانم مونرو هنوز در نزدیکی محل تولدش در ایالت اونتاریوی کانادا زندگی می‌کند

آکادمی نوبل سوئد آلیس مونرو نویسنده کانادایی را بعنوان برنده جایزه امسال ادبیات معرفی کرد. او سیزدهمین زنی است که برنده نوبل ادبیات شده است.

آکادمی نوبل نویسنده کانادایی را "استاد داستان کوتاه معاصر" لقب داد و از او بخاطر "داستان‌های که با ظرافت نوشته شده و ویژگی آنها روشنی و واقعیت روانشناختی است" تقدیر کرد.

پیتر انگلوند دبیر دائمی آکادمی نوبل سوئد در گفتگو با خبرنگاران داستان‎های آلیس مونرو را درباره "آدمهای کوچک و احساسات بزرگ" توصیف کرد.

داستانهای مونرو به موضوعات انسانی که بیشتر در زادگاهش اونتاریو می گذرد اختصاص دارد. به این نویسنده ۸۲ ساله لقب چخوف کانادا داده‌اند.

آکادمی نوبل سوئد معمولا نیم ساعت پیش از اعلام، به خود برنده اطلاع می‌دهد اما موفق نشده با خانم مونرو تماس بگیرد و برایش پیغام تلفنی گذاشته است.

پس از اعلام نام آلیس مونرو، مارگارت اتوود نویسنده معروف کانادایی در توئیتر خود را با "هورا" واکنش نشان داد.

شماری از مجموعه داستان های خانم مونرو به فارسی ترجمه شده است از جمله "گریزپا"، "پاییز داغ"، "رویای مادرم"، ‌"دورنمای کاسل‌راک"، "عشق زن خوب"، "فرار" و "خوشبختی در راه است".

مژده دقیقی مترجم دو مجموعه از آثار آلیس مونرو در گفت و گو با بی بی سی فارسی گفت: "داستان کوتاه مخاطب خاص دارد ولی کاری که آلیس مونرو موفق شده مخاطب عام و خاص را به داستان های خود جلب کند."

خانم مونرو در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد تحت عمل جراحی بای‌پاس قرار گرفته و برای سرطان تحت درمان است. او علاقه ای به اینکه در مرکز توجه قرار بگیرد ندارد و بندرت حاضر به مصاحبه با رسانه ها شده است.

نگاه نزدیکتر

امیر حکاک، بی‌بی‌سی

آکادمی نوبل آلیس مونرو را "استاد داستان کوتاه" معرفی کرده است و به این ترتیب از این پس می توان امیدوار بود داستان کوتاه در جهان جدی تر گرفته شود. داستان کوتاه از قضا با شتاب روزگار ما و کم حوصلگی آدم‌ها بیشتر جور در می‌آید اما شاید بتوان گفت هنوز تا رسیدن به حقش در دنیای ادبیات فاصله دارد- کمتر پیش آمده مجموعه داستانی در فهرست پرفروش‌های روز قرار بگیرد و هنوز بیشتر ناشران به چاپ رمان راغب‌ترند؛ اما مگر جز این است که شماری از بزرگ ترین نویسندگان کلاسیک و معاصر جهان این قالب را نه تنها آزموده‌اند، که به اوج هم رسانده اند. کمتر نویسنده‌ای است که از داستان‌های کوتاه چخوف چیزی نیاموخته باشد و کمتر خواننده‌ای است که از خواندن داستانی از همینگوی، جان آپدایک و ریچارد فورد لذت نبرده باشد. آلیس مونرو از مهم ترین داستان کوتاه نویسان امروز است؛ او که بیش از شصت سال است داستان می‌نویسد، چندی پیش گفت که "جان شیرین" که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد، آخرین کتابش خواهد بود. غمی نیست؛ او اکنون داستان کوتاه را به رفیع ترین قله ای که می‌شود، برکشیده است.

آلیس مونرو داستان‌نویس را از نوجوانی آغاز کرد و نخستین داستانش با نام "ابعاد سایه" را در سال ۱۹۵۰ منتشر کرد، او در آن زمان در دانشگاه اونتاریوی غربی در رشته زبان انگلیسی تحصیل می کرد.

اولین مجموعه قصه او، "رقص سایه‌های شاد" در ۱۹۶۸ منتشر شد که جایزه "فرماندار کل کانادا"، معتبرترین جایزه داستان‌نویسی کانادا را نصیبش کرد.

موضوع اولین داستانهای او تفاوت تجربه شخصی او -که در شهری سنتی و محافظه کار بزرگ شده بود- با تحولات اجتماعی دهه شصت میلادی بود.

او در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه من‌بوکر برای مجموعه آثارش شد و سه بار نیاز جایزه "فرماندار کل کانادا" را برده است.

خانم مونرو اوایل امسال اعلام کرد که "جان شیرین" که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد آخرین اثر او خواهد بود.

از دیگر آثار او می‌توان به "پیشرفت عشق"، "زندگی دختران و زنان"و "نفرت، دوستی، زناشویی، عشق و ازدواج" اشاره کرد.

آلیس مونرو بعد از سال بیلو که در سال ۱۹۷۶ نوبل ادبی را برد اولین نویسنده کانادایی است که برنده این جایزه شده است.

جایزه سال گذشته را مو ین، نویسنده چینی برده بود.

جایزه نقدی که به خانم مونرو تعلق می‌گیرد هشت میلیون کرون سوئد معادل ۱.۲۵ میلیون دلار است.