ایران جوان

سوزان و جری لارن در یک خانه روستایی در آمریکا به مدت 25 سال زندگی می‌کردند که به خاطر کارشان در جزیره منهتن از آنجا رفتند.

جری می‌گوید: ما از نحوه زندگی روستایی و اصالت آن بسیار راضی بودیم، زیرا به علت جدایی از شهر و شلوغی آن در آرامش بودیم و با سنت‌های روستایی آشنا شده بودیم.

در روستا هنگامی که اهالی لوازم خود را در حراج لوازم دست دوم قرار می‌دادند، و هنرهای دستی مردمی و محلی خود را به حراج می‌گذاشتند، جری و سوزان به این فروشها علاقمند شدند.

جری می‌گوید: در تمام این سالها ما به جمع آوری لوازم و هنرهای دستی که علاقمند بودیم، پرداختیم و جمع آوری این وسایل جالب و یافتن هنرهای زیبا و جذاب برای ما بسیار هیجان انگیز بود. به طوریکه توانستیم یک مجموعه زیبا و جذاب از هنرهای دستی محلی و آمریکایی تهیه کنیم، در این مدت این کار به یک تفریح و عشق برای ما تبدیل شده بود.

این مجموعه به یک کلکسیون از هنرهای آمریکایی قدیمی تبدیل شد و تمام قطعات آن دست ساز بود. هر تکه منحصر به فرد و ساده و قابل توجه می‌باشد، این مجموعه زیبا در مقابل دیوارهای سفید آجری و چوبی خودنمایی می‌کنند و هر تکه زیبایی خاص خود را دارد.

این مجموعه امروز شامل حدود 600 قطعه جمع آوری شده می‌باشد که مشهورترین و زیباترین آنها رنگ شده با رنگ تیره‌ی آبی نیلی می‌باشد.

این مجموعه زیبا در چندین اتاق گرد آوری شده است که ترکیبی از آسیاب‌های بادی سنگین، تخته‌های بازی،‌ باد نماها و ساطورها می‌باشد که کاربرد آنها در پخت غذاهای قدیمی بود و به دیوار آشپزخانه متصل شده است و خیلی هنرها و وسایل دیگر که به هر اتاق زیبایی خاصی داده است.

جری می‌گوید: هیچ گاه برایم مهم نبوده است که چه می‌خریم و چه اهمیتی دارد، آن چیزی که برای ما اهمیت داشته، دوست داشتن و علاقه ما به آنها بوده است. تمام این وسایل حالتی عمومی دارد و از طراحی خاصی برخوردار می‌باشد، به عبارت دیگر هر چیزی که ساده و زیبا و منحصر به فرد بوده است، ما را به خود جذب می‌کرد.